Aangekomen in Bayonne bleek dat we nog wat tijd overhadden. Om het vakantiegevoel compleet te maken maakten we een tochtje naar de kust. Naar de surfers kijken met de snijdende wind door onze haren. Terug in het centrum bleek de Sankara Bar een leuke bar, met erg enthousiaste promotors. Aardige jongens, en zij konden het ook niet helpen.

Iedereen praatte er doorheen. Kim en ik deden beiden een korte set achter elkaar, om de aandachtsspanne zo kort mogelijk te houden, maar ook dit mocht niet baten. Het was gezellig, het was interessant, het was hard werken, en waren goedkeurende blikken en er was een lekkere maaltijd. Toch wilden we zo snel mogelijk weg, ook omdat we een lange reis voor de boeg hadden. De dag erna moesten we spelen in Parijs, en we waren van mening dat we 800 km beter konden verdelen. Om tien uur (gelijk na de show) zijn we vertrokken op weg naar Parijs. Een kort bezoek, niet veel indrukken, en een vermoeiende reis alwaar we instortten in een Formule 1 hotel ergens halverwege.