Om 12 uur werden we verwacht bij EuradioNantes, een klein radiostation dat zich ook richt op Europese muziek. Ons dus. We mochten allebei drie nummers spelen, wat werd opgenomen en verwerkt in een uitzending, on the air en gestreamd op de website. Klusje was geklaard in een uurtje. En dus tijd voor brood, cola, sightseeing en zitten in de zon. Echt hard werken is het niet, dat touren, zeker niet als je heel de dag in een mooie stad kunt rondlopen met even niks aan je hoofd. Na een Vice-expositie in een Berlijn-achtig pand, werd het tijd de venue op te zoeken.

's Avonds speelden we in Le Violon Dingue, een klein kroegje met stoelen en een mooie theaterdoek achter het kleine podium. Een prima plek voor rustige singer/songwriter folk. De avond werd geopend door Am Lily Andorphin, een vrouwelijke singer/songwriter die de show had geboekt en blijkbaar goed promotie had gedaan. Het stroomde lekker vol, en op wat dronkelappen na (ach, dat is toch in Nederland ook zo? verstaan doe je ze toch nooit) ook een aandachtig publiek. Am Lily Andorphin verraste met een Nederlandstalig nummer, Kim speelde goed maar minder geconcentreerd dan in Rotterdam, wat mij de gelegenheid gaf om even te shinen. Ik haalde alles uit de kast, alle Franse woordjes en leuzen die ik kende, om het publiek te imponeren. Het viel goed, een toegift kwam, met zong mee met het koortje.. Het was zo'n gevalletje kwam-zag-overwon weetjewel, en gaf mij in ieder geval even het vertrouwen in de komende week. Een prachtige titanenstrijd volgde de komende shows tussen Kim en mij, een waar gevecht om de sterkste.