En daar gingen we, vanuit Zwolle, met de gasauto van Kim's ouders. Uiteraard kwam onze lego-jeugd weer van pas toen de auto (toch wat kleinere achterbak dan we dachten) moest worden ingericht. Maar op 1 taperecorder na kregen we alles erin. Taperecorders? Ja, Gibson (ook chauffeur/merchandizer/roadie/tourmanager gelabeld) wilde graag nog een taak erbij, dus zou hij heel de week tijdens mijn shows tapenoise door de liedjes mixen, die we een paar dagen ervoor hadden opgenomen door een beetje op kapotte DI boxen te slaan en daar delay op te zetten. Een kind kan de was doen, maar het voegt wel degelijk iets toe: anders staat er weer zo'n saaie singer/songwriter zijn zielige liedjes te spelen..

Maar ja, 's avonds bewees Kim me (ik had hem nog nooit live zien spelen) dat je best zonder kan, wat een mooie kennismaking met zijn chansons! Hij maakte de openingsavond (bij Aad in de huiskamer, samen met I Am Oak en genoeg geïnteresseerden om onze reis naar Nantes te bekostigen) tot een voor mij zeer waardevolle. Ik besefte me dat ik mijn best moest gaan doen deze tour, je wilt natuurlijk niet het aanhangsel zijn van een groot artiest.

Uiteindelijk bleek dat allemaal ook wel goed te komen hoor, maar dit speelde er de eerste nacht door mijn hoofd.

Met deze wetenschap en motivatie, en het verhaal van Aad dat er nog een houtsnip in zijn vriezer lag klaar om op sterk water te worden gezet, ging ik de nacht in, met een lange reisdag voor de boeg. Het kan beginnen.