Een indrukwekkende lichtshow, een perfecte locatie en een set vol eclectische dansvloerhits: in veel opzichten sluit Groove Armada 5 Days Off in Paradiso perfect af. Na vijf dagen waarin vrijwel elk actueel genre binnen de elektronische muziek present was, tonen de koningen van de feelgood dance hoe leuk het allemaal kan zijn.

Het is even wennen. In Paradiso staan vanavond vrijwel alleen maar nette mensen. Lieve studentenjongens en -meisjes vieren opgewekt de ondraaglijke lichtheid van het bestaan met het bovenste knoopje van de blouse open en een biertje in de hand. Een oudere vrouw, type net oma maar nog steeds jong, danst op het balkon. Volledig in trance. Zou ze gelukkig zijn? Opgeschoten jongetjes met hippe kapseltjes doen stoer voor het podium. Eigenlijk is het gewoon heel gezellig. De aanwezigheid van harde drugs of andere negatieve shit is ver weg. Dit is Groove Armada. En dit is feest. 5 Days Off zet op de laatste dag de deur wijd open voor iedereen die niet van dat harde gebeuk houdt, maar wel van eerlijke dansvloerhits. 

De laatste keer dat Groove Armada Nederland aandeed, stonden de Britten in de HMH. Een sfeerloze en teleurstellende ervaring volgens Andy Cato en Tom Findlay. En inderdaad: de intiemere setting van Paradiso is een veel geschiktere plek dan een betonnen galmbak. De indrukwekkende lichtshow, een rasperformer in de persoon van SaintSaviour en een vrijwel perfect geluid: bijna alles valt vanavond perfect op z'n plek bij deze hitshow. Nog steeds komen de invloeden van house, electro en funk terug, maar wat vanavond opvalt is de prominente plek voor de jaren tachtig. Zelfs het korte platinablonde haar van SaintSaviour lijkt erop afgestemd. Het publiek, waarschijnlijk nog vol van tentamens, dagjes dierentuin met de kleinkinderen en meisjes die niet willen, moet daar nog wat inkomen, maar geeft zich naarmate de set vordert steeds meer gewonnen.

Groove Armada treedt op als liveband, toch is het vooral dankzij SaintSaviour dat de show ook echt transformeert naar een geslaagde live-ervaring. Pas als Andy Cato na de toegift de trombone oppakt, treedt hij voor het eerst, en ook maar voor even, uit de schaduw. De band staat de hele avond even griezelig perfect als kleurloos spelen. Dit is het best te merken als M.C. MAD de vocalen van SaintSaviour overneemt. Aan zijn energie ligt het niet, die dampt ervan af. Opzwepend en in de hogere versnellingen, zoals bij megahit Superstylin, zorgt hij voor een van de (ingecalculeerde) hoogtepunten van de show. Toch is zijn performance een stuk platter dan dat van SaintSaviour. Zij trekt met haar gekke en bij vlagen schaamteloze over-the-top act de show op gang, houdt het spannend en ook als het tempo iets omlaag gaat, blijf je naar haar kijken. Noteer: van SaintSaviour gaan we nog veel horen.

Afgelopen maand verscheen Black Light, alweer het achtste album van Groove Armada. Op basis van vanavond kunnen we in ieder geval concluderen dat ook hier weer een paar smakelijk eclectisch opgediende hits op staan. Opener van de set Look Me In The Eye Sister rockt, single I Won't Kneel klinkt inderdaad als een perfecte radiosong en Paper Romance stoft disco, Human League en de jaren tachtig af. Gecombineerd met oudere hits als Superstylin, My Friend en At The River galmt de festivalpotentie er vanavond weer met hoofdletters vanaf. Pinkpop nog een gaatje? Lowlands? Het kost je een flinke lichtshow, maar dan heb je ook wat. Alleen maar gelukkige mensen bijvoorbeeld. Om maar iets te noemen.

Na anderhalf uur hits en meestampers knalt Groove Armada met Superstylin de laatste beats van deze tiende editie van 5 Days Off door Paradiso. In vergelijking met avonden waarop onder meer DOOM, Flying Lotus, Nosaj Thing en Memory Tapes hier de bezoekers meenamen langs de grenzen van de moderne elektronische muziek, is Groove Armada een wat veilige afsluiter. Niettemin trekt 5 Days Off als breed festival voor de hedendaagse elektronische muziek hiermee ook de mainstreamliefhebber naar binnen. Bezoekers Johan en Krista zijn zelfs speciaal voor Groove Armada komen overvliegen uit Oslo. Ze hadden geen spijt. Op deze treurige dag, waarop het nieuws over de tragische zelfmoord van Mark Linkous onze feestmodus minimaliseerde, toch een opbeurend lichtpuntje.